Vasten is stille trouw

Aswoensdag tekent een kruisje van as op ons voorhoofd. Geen uitleg, geen commentaar. Alleen die ene zin: “Gedenk, mens, dat gij stof zijt en tot stof zult wederkeren.”

Het woord valt in de stilte van de doodse winter en blijft daar liggen. Niet als dreiging, maar als uitnodiging om opnieuw te komen tot wat ons draagt en roept.

De vastentijd is geen tijd van doen, maar van laten. Laten bezinken wat wezenlijk is. Loslaten wat te zwaar is geworden. Zo ging ook Christus de woestijn in: niet om te vluchten, maar om te luisteren. Door Zijn inspiratie zijn wij, zusters onderweg, geroepen om telkens opnieuw terug te keren naar de bron en trouw te blijven aan onze roeping.

Toen Agatha Lagae in 1838 in Heule haar roeping kreeg, deed zij dat niet vanuit zekerheid of overvloed, maar vanuit vertrouwen. In de geest van Vincentius à Paolo stichtte zij onze congregatie. Moeder Agatha geloofde dat liefde niet luid hoeft te zijn om krachtig te werken, dat nabijheid een vorm van gebed is, dat trouw aan de roeping zich toont in kleine, dagelijkse daden van barmhartigheid.

Vasten nodigt ons uit tot diezelfde innerlijke houding van onze stichteres. Bekering voltrekt zich in stilte, in eerlijkheid, in het erkennen van onze grenzen. Boete doen is niet blijven stilstaan bij onze tekorten, maar een weg van nederigheid inslaan die ons opnieuw beschikbaar maakt voor onze zending. Het sacrament van verzoening, de biecht,  biedt ons een zachte waarheid: we mogen falen en we mogen vergeving ontvangen als genade.

In ons dagelijks leven heeft vasten een eenvoudige vorm. Minder vasthouden aan zekerheden. Meer ruimte voor stilte. Minder woorden, meer luisteren. Zo wordt onze dienstbaarheid minder hard om dragen en zoekt onze liefde ook de ongebaande wegen. Vanaf nu willen wij met hernieuwde eenvoud trouw blijven aan wat of aan wie ons zijn toevertrouwd.

Het askruisje vervaagt. Wat blijft, is de stille trouw waartoe wij geroepen zijn. De vastentijd nodigt ons uit om die trouw te verdiepen, in het spoor van Christus en gedragen door de inspirerende woorden van moeder Agatha. In eenvoud en barmhartigheid, wordt onze roeping telkens opnieuw geboren. Elke vastenperiode jaar na jaar.